การรับรู้จากระยะไกล

     งานด้านการรับรู้จากระยะไกล (Remote sensing) เริ่มขึ้นเมื่อ ค.ศ.1891 เมื่อชาวเยอรมันชื่อลุดวิก ราหร์มานน์ (Ludwig Rahrmann) ได้คิดประดิษฐ์เครื่องมือเป็นระบบกล้องถ่ายรูปใช้จรวดยิงขึ้นไปสู่ท้องฟ้า แล้วกลับมาสู่โลกด้วยร่มชูชีพ ต่อมาใน ค.ศ.1907 ก็มีชาวเยอรมันอีกผู้หนึ่ง ชื่อ อัลเฟรด มาห์ล (Alfred Mahl) ได้คิดระบบการทรงตัวด้วยไจโรใส่ เข้ากับกล้องถ่ายรูป ใช้จรวดยิงเพื่อถ่ายรูปให้ดีขึ้น และเขาประสบผลสำเร็จ ตามคำโอ้อวดของเขาว่าเขาสามารถนำกล้องถ่ายรูปขนาด 200x250 มิลลิเมตร หนัก 41 กิโลกรัม บรรจุไว้ในส่วนบรรทุกของจรวด และยิงขึ้นไปสูงได้ถึง 790 เมตร
      การรับรู้จากระยะไกลในอวกาศเริ่มขึ้นระหว่าง ค.ศ.1946-1950 เมื่อมีการบรรจุกล้องถ่ายรูปเข้าไว้ในจรวด วี 2 ซึ่งยิงขึ้นจากบริเวณ ไวต์แซนดส์ปรูฟวิงกราวนด์ (White Sands Proving Ground) รัฐนิวเม็กซิโก มีการถ่ายรูปในระยะเวลาต่อมาด้วยจรวดธรรมดา จรวดแบบยิงเป็นวิถี กระสุนดาวเทียม และยานอวกาศที่มีนักบินอวกาศอยู่ด้วย แต่รูปถ่ายในโครงการ แรก ๆ นั้นยังมีคุณภาพไม่ดีเมื่อเทียบกับมาตรฐานการถ่ายรูปในปัจจุบันนี้ เพราะไม่ได้มีความมุ่งหมายในการถ่ายรูป แต่รูปถ่ายเหล่านั้นแสดงให้เห็นถึง ความเป็นไปได้ของการรับรู้จากระยะไกลในอวกาศ .....